زنگیی گویی بزد در چنگ او در چنگ خویش

با خروش و با نفیر و با غریو و با غرنگ

عاشقی کو بر میان خویش بر بسته ست جان

از سر زلفین معشوقش کمر بسته ست تنگ

هر دو دست خویش ببریده بر او مانند چنگ

وان سر انگشتان او را بر بریشمهای او

جنبشی بس بلعجب و آمد شدی بس بی درنگ