چنان دایگان سیه معجران

همی آمدند از هوا خرد خرد

به نور سپید اندر، آن دختران

نشستند زاغان به بالینشان

تو گویی به باغ اندرون روز برف

صف ناربون و صف عرعران

بسی خواهرانند بر راه رز