جسم ما زنده به جان و جان تو زنده به تن

ای نهاده بر میان فرق جان خویشتن

هر زمان روح تو لختی از بدن کمتر کند

گویی اندر روح تو مضمر همی گردد بدن

گر نیی کوکب، چرا پیدا نگردی جز به شب