کوکبی آری ولیکن آسمان تست موم

گویی اندر روح تو مضمر همی گردد بدن

گر نیی کوکب، چرا پیدا نگردی جز به شب

ور نیی عاشق، چرا گریی همی بر خویشتن

عاشقی آری، ولیکن هست معشوقت لگن

پیرهن در زیر تن پوشی و پوشد هر کسی

پیرهن بر تن، تو تن پوشی همی بر پیرهن