نی یکیشان رازدار و نی وفااندر دو تن

از فراق روی تو گشتم، عدوی آفتاب

وز وصالت بر شب تاری شدستم مفتنن

من دگر یاران خود را آزمودم خاص و عام

رازدار من تویی، ای شمع یار من تویی

غمگسار من تویی من زان تو، تو زان من

تو همی تابی و من برتو همی خوانم به مهر