در بهشت عدن خواهی کشت شاخ نارون؟

برد خواهی پیش او ناپروریده شعر خویش؟

کرد خواهی در ملامت عرض خود را مرتهن؟

بر دم طاووس خواهی کرد نقشی خوبتر؟

آنکه استادان گیتی برحذر باشند ازو

تو به نادانی مرو نزدیک او، لاتعجلن

مجلس استاد تو چون آتشی افروخته ست