تو ندانی دال و ذال و راء و زاء و سین و شین

گر تو ای نادان ندانی، هر کسی داند که تو

نیستی با من به گاه شعر گفتن همقرین

من بدانم علم و دین و علم طب و علم نحو

من بسی دیوان شعر تازیان دارم ز بر

تو ندانی خواند «الا هبی بصحنک فاصبحین»

خواست از ری خسرو ایران مرا بر سفت پیل