رو چنین شکری کن و بسیار نسپاسی مکن

بدره عدلی به پشت پیل، آورده به زین

آنچه این مهتر دهد روزی به کمتر شاعری

معتصم هرگز به عمر اندر نداد و مستعین

تات بخشد بخت نیکو سایه خسرو معین

آنکه او شاکر بود، باشد ز خیل الاکرمین

وانکه ناشاکر بود، باشد ز خیل الاخسرین