انگورها بر شاخها، ماننده چمچاخها

قمری نگرداند زبان، بر شعر ابن طثریه

بلبل چغانه بشکند، ساقی چمانه پرکند

مرغ آشیانه بفکند و اندر شود در زاویه

واویجشان چون کاخها، بستانشان چون بادیه

گردان بسان کفچه ای، گردن بسان خفچه ای

واندر شکمشان بچه ای، حسناء مثل الجاریه