جامی به دستش برنهد چون چشمه معمودیه

خشت از سر خم برکند باده ز خم بیرون کند

وانگه به قمعی افکند در قصعه مروانیه

چون صبح صادق بردمد، میر مرا او می دهد

گوید: بخور کت نوش باد، این جام می در بامداد

ای از در ملک قباد با تخت و تاج و الویه

ای بختیار راستین مولا امیرالمومنین