از ننگ آنکه شاهان، باشند بر ستوران

از کس نخواست باید، جز از خدای یاری

او را گزید لشکر، او را گزید رعیت

او را گزید دولت، او را گزید باری

بر پشت ژنده پیلان، این شه کند سواری

گر زانکه خسروان را مهدی بود بر استر

خنیاگران او را پیلست با عماری