تا باغ پدید آرد برگ گل مینایی

کاری که تواندیشی از کژی و همواری

نیکوتر از آن باشد بالله که تو اندیشی

آسانتر از آن باشد حقا که تو پنداری

تا ابر فرو بارد ثاد و نم آذاری

بر خوردن تو باشد: از دولت و از نعمت

از مجلس شاهانه، وز لعبت فرخاری