یکی درویش را نعمت، دوم محبوس را راحت

سه دیگر لذت من و چهارم خوشی سلوی

حدیث لفظهای او و جد ... و جور او

هم اندر عالم علوی هم اندر عالم سفلی

سیم بیراه را عطفت، چهارم دیده اعمی

خداوندا! یکی بنگر به باغ و راغ و دشت و در

که گشته از خوشی و نیکویی و پاکی و خوبی