بوردگه در چنان شد سوار

که برکند شاداب بیخ درخت

بب اندر افتاد چندی سپاه

که جستند بر ما یکی دستگاه

که از ما یکی را دو صد شد شکار

وز آن جایگه رفت ببهشت گنگ

حصاری پر از مردم و جای تنگ