چون با دگری من بگشایم، تو ببندی

تو دیرتر آیی به بر ما که ببایی

آن روز که من شیفته تر باشم برتو

عذری بنهی بر خود و نازی بفزایی

ور با دگری هیچ ببندم، بگشایی

گویی: به رخ کس منگر جز به رخ من

ای ترک چنین شیفته خویش چرایی