کس نشنیده ست ز لب لای او

از لطف و آن سخن چرب کرد

خلق جهان طالبش و دوستدار

از کرم و نعمت والای او

فر خدایی همه آلای او

هست بر آن قالب و بالای او

صورت او و رخ زیبای او