بر پهلو از این نیمه ، بدان نیمه بگردند

کبکان بی آزار که بر کوه بلندند

بی قهقهه یک بار ندیدم که بخندند

جز خاربنان جایگه خود نپسندند

هر ساعتکی سینه به منقار برندند

چون جزع پر سینه و چون بسد منقار

شبگیر ز گل فاختگان بانگ برآرند