سرخی نه به شنگرفش و سبزی نه به زنگار

هزمان بکند بانگ نمازی به لب جوی

در سجده رود خیری با لاله خودروی

تا سرخ کند گردن، تا سبز کند روی

باد از سمنستان به تک آمد به طلایه

تا حرب کند با سپه ابر نفایه

ابر از طرف کوه برآمد دو سه پایه