باز گرد اکنون و آهستگشان بر سر و روی

غنچه ای چند ازو تازه و تر بر چده ای؟

دسته ها بسته به شادی بر ما آمده ای؟

تا نشان آری ما را ز دل افروز بهار؟

آبکی خرد بزن خاک لب جوی بروی

جامه ای بفکن و برگرد به پیرامن جوی

هر کجا تازه گلی یابی از مهرببوی