گر سخن گوید، باشد سخن او ره راست

رودگانیش چرا نیز برون شکمست

زان همی نالد کز درد شکم با الم است

سر او نه به کنار و شکمش نرم بخار

زو دلارام و دل انگیز سخن باید خواست

زان سخنها که بدو طبع ترا میل و هواست

گوش مالش تو به انگشت بدانسان که سزاست