ملک عادل، خورشید زمین، تاج زمان

لاله بر طرف چمن چون گه آتش گشته ست

مرغ در باغ چو معشوقه سرکش گشته ست

که ملک را سزد ار وی که دهد جام عقار

بوالاسد، حارث منصور امیر جیلان

آنکه، چون او ننموده ست شهی چرخ کیان

هر چه از کاف و ز نون ایدر کرده ست عیان