تا نخورم یاد شهریار عدومال

در فکند سرخ مل به رطل دو گوشه

روشن گردد چهار گوشه گوشه

گوید کاین می مرا نگردد نوشه

بار خدای جهان خلیفه معبود

نیکو مولود و نیک طالع مولود

گویی محمود بود بیش ز مسعود؟