هر که همی خواهد از نخست جهان را

گرگ بود بر لب حظیره علی حال

گرگ یکایک توان گرفت، شبان را

صبر همی باید این فلان و فلان را

دل بنهد کارهای صعب و گران را

هر که بجنباند این درخت کلان را

از بر او مرغکان زنند پر و بال