زاغ سیه پر و بال غالیه آمیخته

باد سحرگاهیان کرده بود تفرقه

خرمن در و عقیق بر همه روی زمین

چوک ز شاخ درخت خویشتن آویخته

ابر بهاری ز دور اسب برانگیخته

وز سم اسبش به راه لولو تر ریخته

در دهن لاله باد، ریخته و بیخته