قمریان راه گل و نوش لبینا راندند

خرمن مینا بر بید بنان افشاندند

زندوافان بهی زند زبر برخواندند

بلبلان وقت سحر زیروستا جنباندند

صلصلان باغ سیاووشان با سرو ستاه

دیلمی وار کند هزمان دراج غوی

بر سر هر پرش از مشک نگاریده ووی