فاخته وقت سحرگاه کند مشغله ای

بلبل از دور همی گوید بر من بجوی

خول طنبوره کویی زند و لاسکوی

از درختی به درختی شود و گوید: آه

گویی از یارک بدمهرست او را گله ای

کرده پنداری گرد تله ای هروله ای

تا در افتاده به حلقش در مشکین تله ای