بشدش کالبد از تابش خورشید تباه

عاشق از دور بدید و بدوید و بشتافت

تا دل و دیده و تا تنش ازو گرم بیافت

تا که خورشید فراز آمد و بر دوست بتافت

اینهمه زاری عاشق بنمود و ننهفت

هیچ معشوقه او را دل و دیده نشکفت

ساعتی با او ننشست و نیاسود و نخفت