بیست فرسنگ زمین بیش بود لشکرگاه

چون سپه را به سوی دشت برون برده بود

گرد لشکر صد و شش میل سراپرده بود

چون سواران سپه را به هم آورده بود

گر همی فرعون قوم سحره پیش آرد

رسن و رشته جنبیده به مار انگارد

بالله و بالله و بالله که غلط پندارد