و گر ایدونکه بباشند ز پشت دگران

آن خورشید و قمر باشند این جانوران

زان کجا نیست مه روشن و خورشید مران

به نسب باز شوند این پسران با پدران

از پس کشتن زنده نشوند، ای وربی!

رزبان آمد و حلقوم همه باز برید

قطره ای خون به مثل از گلوی کس نچکید