یاد باد ملکی ، ذوحسبی، ذونسبی

بگسارم به صبوح اندر، زین سرخ شراب

که همش گونه گل بینم و هم بوی گلاب

گویم آنگاه بدان قطره یک داروی خواب

ملک شیردل پیلتن پیلنشین

بوسعید بن ابوالقاسم بن ناصر دین

نه من و نیمش تیغی که بدو جوید کین