سر او بسته به پنهان ز درون عمدا

آستر دیبه زرد، ابره آن حمرا

سفره پر مرجان، تو بر تو و تا بر تا

دل هر مرجان چو لولوکی لالا

سر ماسورگکی در سر او پیدا

نگرید آن رز، وان پایک رزداران

درهم افکنده چو ماران ز بر ماران