به هر می خوردنی چندان به ما بر زر تو در پاشی

از آن پیکان او هرگز نجوید جز دل اعدا

ایا شاهی که از شاهان نیامد کس ترا همسر

ایا میری که از میران نباشد کس ترا همتا

که از بس رنگ زر تو سلب زرین شود بر ما

امیرا! خسروا! شاها! همانا عهد کرده ستی

که گنجی را بر افشانی چو بر کف برنهی صهبا