فرو کشید بر آن روی او کبود قصب

ستارگان همه آگه شدند و ماه خجل

زعشق هرکه خجل شد ازو مدار عجب

بر آسمان شب دوشین نماز شام پگاه

برهنه گشتن روی مه از نقاب کبود

حلال کرد به ما بر حرام کرده رب

اگر که دور شد از آفتاب ماه رواست