ز چنگ باز به منقار بر کشد مخلب

امید خدمت آن خواجه پشت راست کند

بر آن کسی که مر او را زمانه کرد احدب

کمینه مرغی کز باغ او به دشت شود

به روز معرکه با دشمن خدای، علی

به ذوالفقار نکرد آنچه او کند به قصب

گهی که علم افادت کند سجود کند