ملک ری از قرمطیان بستدی

حصن تو دور از قدر و از قضاست

بسته ایزد بود از فعل خویش

هر که به بند تو ملک مبتلاست

میل تو اکنون به منا و صفاست

آنچه به ری کردی هرگز که کرد

یا به تمنا که توانست خواست