هیچ ملک نیست در ایام تو

هرچه بر از خاک و فرود از سماست

دانم و از رای تو آگه شدم

کاین ز توانگر دلی و از سخاست

کان ملکی نز تو مر او را عطاست

خانه بیدینان گیری همه

راست خوی تو چو خوی انبیاست