به سخا مرده صد ساله همی زنده کند

آنکه از بار خدایان جهان بی همتاست

روز و شب درگه او خانه اهل هنرست

سال و مه مجلس او مسکن و جای ادباست

این سخا معجز عیسی ست همانا نه سخاست

همچو بر شاخ درختان اثر باد بهار

اثر نعمت او بر همه گیتی پیداست