مهتران سپهی عاشق مهر و درمند

هر که را آرزوی نعمت و ناز فرداست

مرد را خدمت یکروزه آن بارخدای

گر چه مسرف بود و مفرط، صد ساله نواست

بس درمهای درستست و بر این قول گواست

دل خواجه ست که هرگز نگراید به درم

دل خواجه نه دلستی که همانا دریاست