ای خنک آن کس کو را خوی پیغمبر اوست

هرچه در گیتی از معنی خواهندگی ست

نام او با صلت نیکو در دفتر اوست

این عطا دادن دایم خوی پیغمبر ماست

سببی باید تا فخر توان کرد بدان

رادی و فخر و بزرگی سبب مفخر اوست

مخبری باید بر منظر پاکیزه گواه