گذشته با بنه زانجا که مایه گیرد ابر

دویست شهر تهی کرده خوشتر از نوشاد

گذاره کرده بیابانهای بی فرجام

سپه گذاشته از آبهای بی فرناد

رسیده با سپه آنجا که ره نیابد باد

ز ملک و ملکت چندین امیر یافته بهر

ز گنج بتکده سومنات یافته داد