چون رفته عزیزی که همی از سفر آید

من مدحت او چونکه همی مختصر آرم

آری چو سخن نیک بود مختصر آید

تا ماه شب عید گرامی بود و دوست

با تاج و کمر باد و چنان باد که هر شاه

هر روز به خدمت بر او با کمر آید

زین جشن خزان خرمی و شادی بیند