آهن اندر کان، بی آهنگر همی خنجر شود

بر امید آنکه صاحب بر نهد روزی به سر

زر سرخ اندر دل خارا همی افسر شود

از پی آن تا ببرد حلق بدخواهان او

ز آرزوی خاطب او، ناتراشیده درخت

هر زمان اندر میان بوستان منبر شود

تا قیامت هر کجا نامش برند اندر جهان