ملک سپاه به راهی برد که دیو درو

ز اسب تازی زود آمدی فرود به خر

درازتر سفر او بدان رهی بوده ست

که ده ز ده نگسسته ست و کردر از کردر

شمیده گردد و گمراه و عاجز و مضطر

چنین سفر که شه امسال کرد، در همه عمر

خدای داند کو را نیامده ست به سر