مبارزانی بر تیغ او به تیغ گذاشت

گرفت مسکن و با زال شد سخن گستر

چگونه کوهی چونانکه از بلندی آن

ستارگان را گویی فرود اوست مقر

که هر یکی را صد بنده بود چون عنتر

چو نهرواله که اندر دیار هند بهیم

به نهرواله همی کرد بر شهان مفخر