که هر درخت به سالی دهد مکرر بر

دگر چو دیولواره که همچو دیو سپید

پدید بود سر افراشته میان گذر

درو درختان چون گوز هندی و پوپل

یکی حصار قوی بر کران شهر و درو

ز بتپرستان گرد آمده یکی معشر

بکشت مردم و بتخانه ها بکند و بسوخت