خدایگان را اندر جهان دو حاجت بود

همی نیامد بر رویشان پدید غیر

به جنگ جلدی کردند، لیکن آخر کار

به تیر سلطان بردند عمر خویش به سر

همیشه این دو همی خواست ز ایزد داور

یکی که جایگه حج هندوان بکند

دگر که حج کند و بوسه بر دهد به حجر