همیشه تا نبود دین چو کفر و نفع چو ضر

به ملکداری تا بود بود و وقت شدن

بماند ازو به جهان چون تو یادگار پسر

همیشه تا نبود جان چو جسم و عقل چو جهل

همیشه تا علوی را نسب بود به علی

همیشه تا عمری را شرف بود به عمر

خدایگانی جز مر ترا همی نسزد