ای آنکه به یاقوت همی تاج نگاری

من فخر به کف کردم و ایمن شدم از عار

اسبی که چنو شاه دهد اسب نباشد

تاجی بود آراسته از لولو شهوار

بر تاج شهان صورت این مرکب بنگار

دشمن که برین ابلق رهوار مرا دید

بی صبر شد و کرد غم خویش پدیدار