کس را به بزرگی نرسانند بیکبار

چون حال بر این جمله بود وقت بباید

چون وقت بود کار چنان گردد هموار

من تنگدلی پیشه نگیرم که بزرگان

خدمت کنم او را به دل و دیده همه روز

از بهر دعا نیز به شب باشم بیدار

گویم که خدایا به خدایی و بزرگیت