خفتی آن خفتن کز بانگ نگردی بیدار

خیز شاها! که به دیدار تو فرزند عزیز

به شتاب آمد بنمای مر او را دیدار

که تواند که برانگیزد زین خواب ترا

گر چنان خفتی ای شه که نخواهی برخاست

ای خداوند! جهان خیز و به فرزند سپار

خفتن بسیار ای خسرو خوی تو نبود